هوالمحبوب

وقتی پس از زهرا علی ام البنین را برگزید

عباس را  ایثار را  فخر زمین را بر گزید

وقتی از آن ام ادب شیر ادب نوشید او

بر قامت رعنای خود رخت ادب پوشید او

حیدر چو دستانش بدید بوسید و بر چشمش گذاشت

می دید او آن لحظه را کعباس دستانش نداشت

گریان ورا در بر گرفت یگ گوش او عباس خواند

شاید در آن گوش دگر سقائیش را باز خواند

ماه تمام آل عشق مجذوب خورشید حسین

مبهوت آن شیداییش گردیده خلق عالمین

آندم که در اوج عطش آب از وفا بر آب ریخت

او آبروی آب را در محضر ارباب ریخت

در کربلا خورشید شد شرمنده از روی قمر

آب فرات اندوهگین از ماندن خود بی ثمر

در مکتب عشق حسین تا اوج را حاصل کند

چشم و دو دست و جان بداد تا مشق خود کامل کند

گر چه بر عالم از کرم عباس شاهی می کند

سر بازیش را بر حسین او خود گواهی می کند

السلام علیک یا ابا عبدالله

السلام علیک یا ابا الفضل العباس

محرم ۸۶